UPDATE  26 mei 2006


 

TECHNOPOLIS boven nationaal belang gesteld! Alzo was er geen openbaar onderzoek nodig! Van inspraak gesproken.

TECHNOPOLIS liet via een schrijven weten zich te houden aan de vergunning. De wetgeving van de VLAAMSE REGERING is overduidelijk van ondergeschikt belang.

Gazet van Antwerpen 22 maart 1999:
   - nationaal nieuws: "Comité Mechelen-Zuid tikt Technopolis op de vingers"
   - streeknieuws: "Bewonerscomité Mechelen-Zuid eist respect en privacy van Technopolis"
Het Laatste Nieuws 22 maart 1999: "Bezoekers Technopolis kunnen recht in onze badkamer kijken"
Het Nieuwsblad 23 maart 1999: "Bouw Technopolis leidt tot welles-nietes. Bufferzone en groenvoorziening blijken oorzaak van twist"
Gazet van Antwerpen 23 maart 1999: "Technopolis stuurt zijn plannen bij"
De Streekkrant 25 maart 1999: "Technopolis Burenprotest" en "Bewonersongenoegen in Mechelen-Zuid … Technopolis-perikelen"

Het rommelt aan de Zemstbaan!!

De  inplanting van Technopolis op de terreinen van het Vlaams Gewest te Mechelen-Zuid blijkt niet goed gekozen. Het is duidelijk dat de normale voorziene bufferzone en groenvoorziening ontoereikend zijn om de aanpalende buren privacy en gemoedsrust te gunnen. Toch gaat men door !
Bezorgde bewoners roepen uiteindelijk de Leefmilieugroep Mechelen-Zuid om hulp.

Gemeenteraad 26 oktober 2000:

Blijkbaar heeft het Vlaams Gewest de neiging zijn eigen wetgeving (VLAREM en decreten) naast zich neer te leggen.

Werd er uiteindelijk geen nieuwe bestemming gegeven voor een deel van het grondgebied? 

Ingeval de overheid niet kan vermijden om aanpalende gebieden bestemming te geven die onverenigbaar zijn, moet een bufferzone voorzien worden (R.v.St. arrest vzw B.B.L. Tessenderlo nr. 27.042). De voorziene breedte voor ambachtelijke bedrijven is 15 m en dit wordt best verdubbeld bij aanpalen woongebied (zie Bestuur van Stedenbouw en Ruimtelijke Ordening, art.7.1.)

Een kleine situatieschets maakt duidelijk dat de wetgeving blijkbaar niet door iedereen op dezelfde manier begrepen wordt. Op 18/06/98 kregen de op 03/06/98 ingediende bouwaanvraag een gunstig advies mee van het College van Burgemeester en Schepenen. De buurtbewoners hadden toen geen recht op Openbaar Onderzoek gezien,  de stedelijke bouwdienst meldde dat ”dit een zaak van 'boven-nationaal' belang was”.  Gezien het stadsbestuur zelf geen initiatieven nam, organiseerde de Leefmilieugroep samen met de buurtbewoners een hoorzitting. Afgesproken werd in een 'serene sfeer' met de buurt samen te werken en samen te leven.

De  verbazing en het ongenoegen was nog groter toen een landmeter de terreinen van de buren kwam opmeten en gevraagd werd notariële akten van de eigendommen voor te leggen.

De rust werd nog verder verstoord. Aanpalende eigenaars werden zelfs aangemaand de erfdienstbaarheid van een 3 meter brede weg, lopende achter de tuinen, notarieel te bewijzen. Plannen van voor 1960 werden opgevraagd. Bij bepaalde eigendommen was het schriftelijk niet meer achterhaalbaar. Voorgesteld werd deze weg te annuleren en toegang te verschaffen via de terreinen van Technopolis.

De buren eisten dat de 3 meter brede weg behouden zou blijven, de weg minimum terug in dezelfde staat gebracht zou worden als vroeger, hun privacy en veiligheid gewaarborgd zou blijven. Uiteindelijk werd besloten de overeengekomen situatie op plan vast te leggen en ter goedkeuring aan betrokkenen voor te leggen en dan pas een aangepaste bouwaanvraag in te dienen.
De aandacht werd ook getrokken op het ‘niveau nul’ welke anderhalve meter hoger ligt dan de gronden van de buurtbewoners en de buurt dus op een bunker kijkt. Gevraagd werd alle middelen aan te wennen om inkijk te verhinderen vanuit de vensters van de burelen  in de private vertrekken van de aanpalende huizen.

Had dit dossier door de bevoegde diensten (AMINAL, AROHM, Stedelijke Bouwdienst) getoetst geweest aan de bestaande decreten en wetgevingen hadden de buren hun eigen rechten niet moeten opeisen. Had men het gebouw een tiental meter hogerop gebouwd of ietwat in een  andere richting gewenteld, dan waren reeds bepaalde ongenoegens nooit geuit moeten worden.