Historiek ergernis bewoners
Zemstbaan.
De
Leefmilieugroep aangezocht geburengroep "Zemstbaan-Leefbare baan te begeleiden.
22
november 2001: de Deskundige Ambtenaar Groenbeheer a.i. adviseert een ongunstig
wegens het ontbreken van een degelijk groenscherm,van een plan en inventaris
van de bestaande bomen en het verdwijnen van de huidige groene buffer.
17 december 2001: enkele personen worden uitgenodigd
met de bedoeling deze te overtuigen dat de buurt geen klachten kan hebben
en alles degelijk in orde is. Zolang het economisch rendabel zou blijven kon
de buurt zelfs de verstoring van hun privacy inkleuren.
24 januari 2002: Bestendige Deputatie beslist het beroep om een bouwvergunning
verleend aan derden onontvankelijk te verklaren. De decreten die de buurtbewoners zouden moeten
toelaten beroep aan te tekenen alvorens naar de Raad van State te stappen
hangt, gezien er reeds een goedgekeurd structuurplan bestaat, enkel af van een :
o
conform verklaard plannenregister
o
vastgesteld vergunningsregister
o
register
van de onbebouwde percelen
dit zal echter minimum nog vijf jaren duren want alle gegevens dienen
digitaal ingebracht te worden. (Belg. Staatsblad
van 22 oktober 1996)
De bevoegde instanties lieten
de buren dus weten dat voor hen enkel de Raad van State rest.
06 februari
2002: Dienst Stedenbouwkundige Vergunningen Provincie Antwerpen laat via een
aangetekend schrijven de beslissing Bestendige deputatie geworden. Dit is
dus een bevestiging van een vroeger schrijven.
21 maart 2002: De
gemachtigde ambtenaar van het Vlaams Gewest bevestigt in zijn schrijven
aan het college van burgemeester en schepenen onze bezwaren op alle punten
(architectoraal, ligging, buffers, …).
Het niet volgen van
decreten en wetgeving is ook in dit dossier een feit. Vele onduidelijkheden,
niet volgen van wettelijke termijnen, decreten en omzendbrieven zorgen dat
dit dossier uiterst moeilijk te volgen is . De burgemeester stelde voor een
werkgroep bestaande uit de burgemeester, betrokken schepenen, ambtenaren van
Ruimtelijke Ordening en Stedelijke Bouwdienst, enkele buurtbewoners en de
voorzitter van leefmilieugroep Mechelen-Zuid
vzw op te richten. Bij de volgende werkvergadering, door ‘verwarde’ afspraken
kwam enkel met grote vertraging schepen Lamon opdagen. De knelpunten
werden nogmaals uiteengezet. De schepen liet weten dat er nog niets
beslist was en hij de reacties begreep. De aanvrager had ook de gemachtigde
ambtenaar nog niet verzocht om over de vergunningsaanvraag te beschikken en
AROHM had het gevraagde advies nog niet verschaft.
Een bezoek ter plaatse zou bijzonder gewaardeerd worden. De administratie
van de Vlaamse regering, op de hoogte gesteld van de wrevel, vraagt het dossier
op.
Via
de pers vernam de wijk het verhuis van de illegaal beruchte HELIHAVEN van
Walem-Battenbroek naar Mechelen-Zuid. Dit verhoogde de spanningen in de wijk.
Op
27 november 2001 vernamen we van het Vlaams Gewest–AMINAL afdeling Wegen en
Verkeer dat dit nooit zou toegestaan worden. Allerhande geruchten werden de
wereld ingestuurd (
inplanting op de middenberm aan de afrit Mechelen-Zuid; Geboers zou uitwijken
naar Deurne; …).
Waarom een moeilijk dossier
**Campanile
1. Na een eerste
melding (04/09/2001) omtrent het verlenen van gunstig advies mits enkele (niet
realiseerbare) bijzondere voorwaarden, liet de bouwdienst weten dat
het college nog geen beslissing genomen had. Het dossier zou pas voor
komen op 25 september.
a. Een decreet en uitvoeringsbesluiten
bepalen voor het gemeentebestuur en voor de gemachtigde ambtenaar de termijnen
waarbinnen ze adviezen moeten doorzenden of beslissingen moeten nemen.
b. Na 75 dagen is de aanvrager
gerechtigd de gemachtigde ambtenaar te verzoeken over de vergunningsaanvraag
te beschikken. Door die handeling wordt de gemeente de beslissingsmacht over
de aanvraag ontnomen. Hoe springt de bouwdienst om met de omzendbrief RO/96/3
(in te winnen adviezen niet enkel de verplichte maar ook de facultatieve).
Men hoeft immers niet te wachten tot de adviezen uitgebracht zijn.
c. Advies werd vervolgens
gevraagd aan de Provinciale bouwdienst?
i. De vraag stelt zich of voldaan wordt aan artikel
5 van het K.B. “mogen maar toegestaan
worden voor zover ze verenigbaar zijn met de onmiddellijke omgeving” en of
eventueel artikel 20 van het K.B. hier kan aangevoerd worden. Past deze inplanting in het Gewest- en/of Structuurplan? Handelt
het hier over een wijziging van gebruik?
ii. Wordt verwacht dat de gemachtigde ambtenaar meldt
dat de ruimtelijke draagkracht niet geschonden wordt en dat er zou kunnen
afgeweken worden van de voorschriften van het gewestplan??
iii.Wil men besluiten dat de voorziene verweving van
functies de aanwezige of te realiseren bestemmingen in de onmiddellijke omgeving
niet in het gedrang brengt of verstoort? Wij zijn benieuwd naar de motivatie
indien een gunstig advies wordt verleend.
iv. Wij duiden dat er dan GEEN opgelegde beperkingen
meer door het Gewestplan bestaan en men dan zonder problemen de rust in de
buurt verder kan verstoren. Er is dan ook geen probleem meer bij de milieuaanvraag
om een vergunning te bekomen.
v. Daarop
zou de bevoegde ambtenaar op de Provincie zich moeten uitspreken. Indien gunstig
zijn er geen belemmeringen meer om zelfs het Gewestplan aan te passen.
2. Volgens
de stadsarchitect past Campanile volledig in het kader en sluit aan bij de
bestaande inrichtingen Coberna en Technopolis.
Daar echter werd de milieuwetgeving ook niet gevolgd (te voorziene bufferzones
op eigen terreinen zoals bepaald in de VLAREM-wetgeving en de bufferzones
voorzien in het Gewestplan (juridisch kader: K.B. 5/8/76: ). Welk kader wordt hier bedoeld?:
i.
Campanile
wordt in woongebied ingeplant. Moet dus logisch gezien dan ook de daar voor
opgestelde bouwrichtlijnen volgen.
ii.
Wat zijn
de huidige zoneringgegevens? Heeft de stedenbouwkundige dienst deze gewijzigd?
· Technopolis
staat in gebied voor gemeenschaps- en nutsvoorzieningen (zonder openbaar onderzoek
wegens ‘boven nationaal’ belang). De aanleg bufferzone beslist op de
gemeenteraad in vergadering op 26/10/2000 is een schaamgordeltje klimop.Ook
na de inrichting kantoorcomplex Coberna bleef er van de in te richten bufferzone
op het industriegebied niets over. Een gracht, enkele heuveltjes en boompjes
vervangen de honderden gekapte bomen.
· Werd
er een stedenbouwkundig attest geleverd voor de villa, welke nu zou afgebroken
worden? Welke waren toen de kadastrale gegevens welke gebruikt werden?
iii.
Waar zijn de aanpalende kadastrale percelen gelegen? Waar werd de bekendmaking
van de bouwaanvraag uitgehangen? Eerst enkel aan de Zemstbaan, bij de derde
aanvraag enkel aan de nog te benamen gewestweg (Hotelweg?).
iv.
Welke zijn de richtlijnen voor de aangrenzende
bebouwing? Die zijn toch uit ruimtelijk oogpunt bepalend voor het goed (hoogte,
bescherming woongenot of privacy).
v.
Een bouwverordening,
een verkavelingvergunning kunnen voorschriften inhouden die bepalend zijn
voor de inplanting, het uiterlijk voorkomen, het materiaalgebruik en dergelijke
meer. Hoe wordt daar rekening mee gehouden?
vi.
Wat met
pad met erfdienstbaarheid lopend vanaf de Zemstbaan.
vii.
Opdat de
vergunning niet zou kunnen geweigerd worden omwille dat het gelegen is aan
een weg die, gelet op de plaatselijke toestand, onvoldoende is uitgerust is
AMINAL zelfs bereid een voetpad (??) aan
te leggen die naar nergens leidt. Men moet dan weten dat de drukke Zemstbaan
zelfs geen voetpad heeft
3. De omzendbrief van
08/071997 over groene ruimten laat weten: Het feit dat een bestaande groen ruimte
in het woongebied is opgenomen, geeft de eigenaar geen absoluut en objectief
recht om deze percelen om te vormen tot bebouwbare kavels; dit kan eerst blijken
uit het plan van aanleg dat de goede aanleg van het gebied vastlegt; een bouw-
of verkavelingverbod onttrekt de percelen niet noodzakelijkerwijze aan hun
natuurlijke bestemming. Bepaalde open ruimten zoals dorpspleinen, sport- en
speelvelden moeten op dezelfde wijze behandeld worden als de groene ruimten.”
De Raad van State arrest Deville, nr 19.757 besliste dat hinderlijke bedrijven
die de woonfunctie in gevaar brengen, niet kunnen toegelaten worden, zeker
niet als ze een grote oppervlakte innemen”.
4. Wat
met de privacy en het leefmilieu? De in de diverse plannen vooropgestelde
groene buffer”zone” kan hier zeker geen oplossing bieden voor de lawaai- en
andere hinder (lichthinder van aan- en afrijdende bussen, parkingverlichting,
…). Ook andere dossiers toonden aan dat beloftes en bijzondere voorwaarden
niet gevolgd worden en “HOOP” veelal wanhoop wordt.
5.
Hoe ziet men de veiligheid? Gezien het moeilijk wordt om van en op de drukke gewestweg te
komen en het traject om de E19 te bereiken, zal het verkeer de veiligheid
van de zwakke weggebruiker Zemstbaan –Brusselsesteenweg nog meer in het gedrang brengen.
6. Is de rechtstoestand van alle wegen goed vermeld?
7. Een bouwaanvraag lijkt reeds ingediend voor de waterwerken!
Hoe kan dit plots en vroeger niet?
8. Werd “de nota” opgesteld en ondertekend door de aanvrager en de
architect? Heeft de architect rekening gehouden met voor dit ontwerp bepalende
factoren? (slopen, ruimtelijke context, zoneringgegevens, integratie in de
omgeving, …). Het project steekt immers hoog uit boven de omgeven bebouwing.
9. Is het inplantingplan voldoende duidelijk (groenvoorzieningen, aard
van de verhardingen, parkeerplaatsen, wegverkeer, fietspaden, voetpaden)?
Bij vijfde aanvraag is er plots een groenplan. Hoe dit de privacy moet redden
in de aanpalende tuinen en wat hoe het onveiligheidgevoel ingeschat wordt
zijn ander vragen.
10.
De uitgetekende brandweg is niet realiseerbaar. Deze loopt over het
buffergroen van het “park”. Toegegeven werd dat parking op 1 meter afstand
niet aanvaardbaar is, gezien onvoldoende ruimte voor groenaanleg. Het is overduidelijk
dat dit niet realiseerbaar is. De opvolging van de bijzondere voorwaarden
in andere dossiers (P&G, Technopolis, …) doen veronderstellen dat het
‘ervaren van een parkomgeving’ ook achteraf in de vergeethoek geraakt. Zeker
gezien dit onmogelijk realiseerbaar is!
11.
De ingediende plannen dienen aangepast. Deze voldoen op verschillende domeinen
niet aan de gestelde bijzondere voorwaarden en aan bepalingen vervat in het
K.B. van 09/05/1977 betreffende de toegang van gehandicapten tot openbare
gebouwen . Wij zijn benieuwd in hoeverre men zal kunnen voldoen aan het advies
van de afdeling Wegen en Verkeer Antwerpen d.d. 16/07/2003 en het advies van
de stedelijke brandweer d.d. 09/07/2003.